هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، بیانگر احساسات عمیق شاعر درباره عشق، امید، ناامیدی و تجربیات زندگی است. او از حرمان و وصل، مستی و هشیاری، و امید به آینده سخن می‌گوید. همچنین، شاعر از تلاش‌های خود برای ایجاد شادی و زیبایی در زندگی یاد می‌کند و به تأثیر طبیعت و عشق در زندگی اشاره دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند مستی و هشیاری نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.

شماره ۵۱۳ - دیدة پیاله رشک می ناب کرده‌ام

دیدة پیاله رشک می ناب کرده‌ام
بهر طرب تهیّه اسباب کرده‌ام ۱

حرمان و وصل رسم بهم پیش ازین نبود
این طرز تازه من به جهان باب کرده‌ام ۲

بی‌تابیم ز موج گهر آب می‌خورد
مشق تپیدن دل سیماب کرده‌ام ۳

گر پاره پاره همچو کتانم عجیب نیست
سیر تبسّم گل مهتاب کرده‌ام ۴

هشیاریم ز نشئة مستی طمع مدار
طی گشته صد فسانه که من خواب کرده‌ام ۵

دل نه به ناامیدی و فیض بهار بین
من کشت خویش سبز به این آب کرده‌ام ۶

ازی یک نسیمِ وعده چمن می‌توان شدن
من این فسانه باور ازین باب کرده‌ام ۷

افعی گزیده می‌کند از ریسمان حذر
مهتاب را با تصوّر سیلاب کرده‌ام ۸

فیّاض امید هست که صید اثر کند
این تیر پر کشیده که پرتاب کرده‌ام ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۱۲ - ای شده سر تا به پا چو گلبن پر گل
گوهر بعدی:شماره ۵۱۴ - محرم دل سینة بی‌کینة خود کرده‌ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.