هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از زبان شاعری بیان میشود که در جستجوی معنا و حقیقت است. شاعر از ناتوانی خود در درک مفاهیم عمیق مانند عشق، گناه، بخشش و ذات الهی سخن میگوید. او احساس سردرگمی و بیهدفی میکند و به دنبال راهنمایی و هدایت است.
رده سنی:
18+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از عبارات مانند «گناه» و «بخشش» ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامفهوم باشد.
شماره ۵۷۳ - طوطی شکرخایم نیشکر نمیدانم
طوطی شکرخایم نیشکر نمیدانم
بلبل قفس زادم بال و پر نمیدانم ۱
طفل مهد تقریرم عشق میدهد شیرم
نفع و ضر نمییابم خیر و شر نمیدانم ۲
با تو گفتهام حرفی شرح و بسط آن با تست
من نفس درازی را این قدر نمیدانم ۳
من که هر گناهی را مغفرت روا دارم
جرم بیگناهی را مغتفر نمیدانم ۴
مطلب دگر دارد ورنه آنقدر هم من
بلهوس دل خود را در به در نمیدانم ۵
طینت دل و جانم کی سرشت ارکانم
ابرهام سراپا من آستر نمیدانم ۶
ذات بیمثالت را من چگونه بستایم
کمترت نمیشاید بیشتر نمیدانم ۷
هوش میپرستانم فکر تنگدستانم
جا درون نمییابم ره به در نمیدانم ۸
میزنم به خود فیّاض گامی اندرین وادی
رهنما نمیبینم راهبر نمیدانم ۹
بلبل قفس زادم بال و پر نمیدانم ۱
طفل مهد تقریرم عشق میدهد شیرم
نفع و ضر نمییابم خیر و شر نمیدانم ۲
با تو گفتهام حرفی شرح و بسط آن با تست
من نفس درازی را این قدر نمیدانم ۳
من که هر گناهی را مغفرت روا دارم
جرم بیگناهی را مغتفر نمیدانم ۴
مطلب دگر دارد ورنه آنقدر هم من
بلهوس دل خود را در به در نمیدانم ۵
طینت دل و جانم کی سرشت ارکانم
ابرهام سراپا من آستر نمیدانم ۶
ذات بیمثالت را من چگونه بستایم
کمترت نمیشاید بیشتر نمیدانم ۷
هوش میپرستانم فکر تنگدستانم
جا درون نمییابم ره به در نمیدانم ۸
میزنم به خود فیّاض گامی اندرین وادی
رهنما نمیبینم راهبر نمیدانم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۱۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۲ - ز بس سرگرم شوقم پای کم از سر نمیدانم
گوهر بعدی:شماره ۵۷۴ - ز دانش مرا بس، که نام تو دانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
