شماره ۶۱۴ - چو گوی عرصة آفاق را به سر گشتیم

چو گوی عرصة آفاق را به سر گشتیم
که تا چو چوگان از هر چه بود برگشتیم ۱

به طول و عرض تمنّای ما جهان کم بود
امید خود به تو بستیم و مختصر گشتیم ۲

به پای آه سحر چون دعای بی‌تأثیر
هزار بار به گردون شدیم و برگشتیم ۳

به هر چه شست گشادند ما هدف بودیم
به هر که تیغ کشیدند ما سپر گشتیم ۴

نزد غیوری ما حلقه بر دری فیّاض
اگر چه در همه آفاق در به در گشتیم ۵