هوش مصنوعی: این شعر از حسرت و نارضایتی از وضعیت موجود سخن می‌گوید و آرزوی رسیدن به جایگاهی بالاتر را بیان می‌کند. شاعر از غم و ماتم دوری جسته و به طرب و شادی می‌اندیشد، اما در عین حال از نبود یاران مناسب و شرایط مساعد شکوه دارد. همچنین، تمایل به رهایی از قید و بندهای دنیوی و رسیدن به عیش ابدی را نشان می‌دهد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به غم و نارضایتی نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.

شماره ۶۱۳ - تا چند درین غمکده غمناک نشینیم

تا چند درین غمکده غمناک نشینیم
وقتست که بر تارک افلاک نشینیم ۱

ما مرغ چمن‌پرور عرشیم که گفتست
کز ذروه فرود آمده در خاک نشینیم! ۲

گردیم و ز دامان کسی اوج نگیریم
حیفست که بر دامن افلاک نشینیم ۳

بی‌رخصت ما نشئه به مستان ندهد می
ظلمست که فرمانبر تریاک نشینیم ۴

در بزم طرب غیر ملامت نفزاید
کو حلقة ماتم که طربناک نشینیم ۵

کو یاری طالع که به تقریب شهادت
در سایة شمشیر تو چالاک نشینیم ۶

کو زهرة شیری که به هنگام تغافل
همچهره بآن غمزة بیباک نشینیم ۷

فیّاض توان داد دل از عیش ابد داد
یک لحظه که در حلقة فتراک نشینیم ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۱۲ - یاد ایامی که در دل مهر یاری داشتیم
گوهر بعدی:شماره ۶۱۴ - چو گوی عرصة آفاق را به سر گشتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.