هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با زبانی نمادین و عرفانی، به موضوعاتی مانند رهایی از دغدغههای دنیوی، عشق الهی، تسلیم در برابر تقدیر، و دردهای معنوی میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویری مانند «بار بر دوش گرفتن»، «زهر در شهد تمنّا»، و «جام لبریز هوس»، حالتی از بیداری روحانی و گذر از رنجها را توصیف میکند. همچنین، اشارههایی به مفاهیم عرفانی مانند «انا الحق» (منصور حلاج) و نیاز به لطف الهی دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات (مانند «زهر در شهد تمنّا») ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۶۱۶ - پنبه در گوش نهادیم و خبردار شدیم
پنبه در گوش نهادیم و خبردار شدیم
بار بر دوش گرفتیم و سبکبار شدیم ۱
زهرها تعبیه در شهد تمنّا بودست
مفت ما بود که ناخورده خبردار شدیم ۲
جام لبریز به ما دستِ هوس میپیمود
خاک در کاسة ما بود چو بیدار شدیم ۳
می منصور به دل برق انا الحق میزد
سر قدم ساخته تا جلوهگه دار شدیم ۴
روزِ بَدْ نوبتِ بیدردی ما بود گذشت
شکر لله که به صد درد گرفتار شدیم ۵
چهرهاش تاب گرانباری نظّاره نداشت
دیده بستیم و به دریوزة دیدار شدیم ۶
که کند چارة فیّاضِ تو؟ چون ما و مسیح
هر دو در کوی تو یکمرتبه بیمار شدیم ۷
بار بر دوش گرفتیم و سبکبار شدیم ۱
زهرها تعبیه در شهد تمنّا بودست
مفت ما بود که ناخورده خبردار شدیم ۲
جام لبریز به ما دستِ هوس میپیمود
خاک در کاسة ما بود چو بیدار شدیم ۳
می منصور به دل برق انا الحق میزد
سر قدم ساخته تا جلوهگه دار شدیم ۴
روزِ بَدْ نوبتِ بیدردی ما بود گذشت
شکر لله که به صد درد گرفتار شدیم ۵
چهرهاش تاب گرانباری نظّاره نداشت
دیده بستیم و به دریوزة دیدار شدیم ۶
که کند چارة فیّاضِ تو؟ چون ما و مسیح
هر دو در کوی تو یکمرتبه بیمار شدیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱۵ - دل را به سر زلف تو دلدار سپردیم
گوهر بعدی:شماره ۶۱۷ - گوهریم و بر بساط دهر یکتای خودیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
