هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از حافظ، به موضوعاتی مانند گذر از دنیای مادی، عشق الهی، رهایی از تعلقات و روی آوردن به معنویات می‌پردازد. شاعر از گذر عمر و بیهودگی افسانه‌های دنیوی سخن می‌گوید و دعوت به رهایی از دام‌های دنیا و روی آوردن به عشق حقیقی می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به میخانه و رندی نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.

شماره ۶۲۵ - از فکر خال و طرّة جانانه بگذریم

از فکر خال و طرّة جانانه بگذریم
دامست به که از سر این دانه بگذریم ۱

زان پیش ترکه عمر به افسانه بگذرد
یک دم بیا به جانب میخانه بگذریم ۲

زنّار عشق بر کمر ما زند چو تیغ
چون رشته گر به سبحة صد دانه بگذریم ۳

جا در دل زمانه نکردیم تا به کی
از گوش روزگار چو افسانه بگذریم! ۴

دل خون کنیم تا دگری تر کند دماغ
زین بزم همچو ساغر و پیمانه بگذریم ۵

ای شمع یاد سوختگان حجّ اکبرست
یک شب بیا به تربت پروانه بگذریم ۶

از خانه بگذریم که آید چو سیلِ مرگ
چندان امان کجاست که از خانه بگذریم ۷

جز عشق ره به کوی حقیقت نمی‌برد
از قیل و قال بحثِ ‌حکیمانه بگذریم ۸

رندانه نیست صحبت فیّاض عیب جو
زین آرزو بهست که رندانه بگذاریم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۲۴ - ما به زیر آسمان مشتی فروزان گوهریم
گوهر بعدی:شماره ۶۲۶ - هر دم ز گرمخویی خود برفروزیَم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.