غزل ۱۶۲ - شهر، بیم است کزین حسن پرآشوب شود

شهر، بیم است کزین حسن پرآشوب شود
اینقدر نیز نباید که کسی خوب شود ۱

در زمینی که به این کوکبه شاهی گذرد
سر بسیار گدایان که لگد کوب شود ۲

نشود هیچ کم از کوکبهٔ شاهی حسن
یوسف ار ملتفت سجدهٔ یعقوب شود ۳

خاک بادا به سر آن مژهٔ گرد آلود
کش در آن کو نپسندند که جاروب شود ۴

طلبش گر بکشند نیز مبارک طلبی‌ست
طالبی را که کسی مثل تو مطلوب شود ۵

من خود این مطلب عالی ز خدا می‌طلبم
زین چه خوشتر که محب کشتهٔ محبوب شود ۶

برو ای وحشی و بگذار صف آرایی صبر
شوق لشکر شکنی نیست که مغلوب شود ۷