هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او از تحمل سختیها، فریاد بلبل از شوق، خنده غنچه، و زلف معشوق که دل را میرباید، صحبت میکند. همچنین، شاعر از احساسات خود در برابر این عشق و رنجهایش میگوید.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم پیچیده شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
غزل ۱۹۲ - میکشم زان تند خو گر صد تغافل میکند
میکشم زان تند خو گر صد تغافل میکند
دیگری باشد کجا چندین تحمل میکند ۱
میکند فریاد بلبل از کمال شوق باد
غنچه گویا خندهای در کار بلبل میکند ۲
بر رخ چون زر سرشک همچو سیمم دید و گفت
این گدا را بین که اظهار تجمل میکند! ۳
زلف او دل برد و کاکل در پی جانست وای
کانچه با جانم نکرد آن زلف، کاکل میکند ۴
میکند بی نوگلی خونابهٔ دل در کنار
در چمن وحشی چنین دامن پر از گل میکند ۵
دیگری باشد کجا چندین تحمل میکند ۱
میکند فریاد بلبل از کمال شوق باد
غنچه گویا خندهای در کار بلبل میکند ۲
بر رخ چون زر سرشک همچو سیمم دید و گفت
این گدا را بین که اظهار تجمل میکند! ۳
زلف او دل برد و کاکل در پی جانست وای
کانچه با جانم نکرد آن زلف، کاکل میکند ۴
میکند بی نوگلی خونابهٔ دل در کنار
در چمن وحشی چنین دامن پر از گل میکند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۸۴
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۱ - سرخیی کان ز نی تیر تو پیدا باشد
گوهر بعدی:غزل ۱۹۳ - هرگز به غرض عشق من آلوده نگردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
