شماره ۴ - مطرب از وصف لبت تا که بیانی دارد

مطرب از وصف لبت تا که بیانی دارد
به حقیقت سخنش لطفی و جانی دارد ۱

سرگرانست اگر زلف تو با ما چه عجب
بدوش از دل ما بار گرانی دارد ۲

تا قرین با قمر چهر توشد عقرب زلف
عاشق روی توهر لحظه قرانی دارد ۳

جای خوبان به دل و جای تو برمنظر جان
هرکسی بر حسب خویش مکانی دارد ۴

کی چو لعل تو بود مهر سلیمان آری
مهر تسخیر دل خلق نشانی دارد ۵

ابروانت نه همین تیر جفا راند به من
ماه نو نیز از او پشت کمانی دارد ۶

کهنه شد شهرت شیرین وکنون نوبت ماست
هر صنم عهدی و هرشوخ زبانی دارد ۷

گر غزل شیوه ی جیحون نبود عیبی نیست
هرکسی طبعی و هر طبع زبانی دارد ۸

به عیان اینقدر جور مکن آگه باش
که ملک زاده به من لطف نهانی دارد ۹

آفتاب فلک مرتبه شهزاده رفیع
که فلک پاس درش را جولانی دارد ۱۰