شماره ۳ - هرشبی کان پسر از مهر به تمکین من است

هرشبی کان پسر از مهر به تمکین من است
سرو در بستر و خورشید به بالین من است ۱

هر که دید اشک مرا خواست ببیند رخ او
ماه را بین که غرامت کش پروین من است ۲

عشقبازی به خم طره سیمین ذقنان
گرچه کفراست ولیکن چه کنم دین من است ۳

تا فتاده است مرا ازلب تو شور بسر
همه جا وصف سخن گفتن شیرین من است ۴

حور طوبی قد اگر خواندمت ای شوخ مرنج
این قصور از طرف پستی تخمین من است ۵

دزد اگر زلف تو و حاکم اگر مفتی شهر
آنچه ماند بکمند این دل مسکین من است ۶

نه عجب خواست ز جیحون غزل ار مجدالملک
که خداوند سخن خامه مشکین من است ۷