شماره ۱۸ - نبود به میگساری عیبی بغیر مستی

نبود به میگساری عیبی بغیر مستی
آن هم چو نیک بینی بهتر زخود پرستی ۱

از آن دهان و لب گشت برمن یقین که ایزد
بر نیستی نهاده است بنیاد ملک هستی ۲

معراج ما ضعیفان در خاکساری آمد
چون نی ره بلندی بگزین طریق پستی ۳

از یک شراب بینم اسلام و کفررامست
تا خود چه شیوه بوده است درساقی الستی ۴

کو بخت آنکه چنیم سیبی زبوستانت
کز آستین کوته ناید دراز دمستی ۵

آمیختی بجیجون تا ساختیش مفتون
او چونکه دل بتوبست تو مهر از او گسستی ۶