شماره ۱۲ - دولتت گر نیک ننوازد مرا

دولتت گر نیک ننوازد مرا
روزگار بد بر اندازد مرا ۱

بینوائیها بسوزد جان من
گرنه جودت برگها سازد مرا ۲

پایمال هر خسم دارد سپهر
سعی تو گرسرنیفزاید مرا ۳

از سعادت چون کنم طرف کمر
چون نحوست کیسه پردازد مرا ۴

از عنایتهای تو از زر و سیم
دستها گستاخ چون یازد مرا ۵

کز شکایتهای دولت جان و تن
از تف اندیشه بگدازد مرا ۶

گر معینی باشی اندر حق من
دل به بخت جاودان نازد مرا ۷

تو عنایت کن که آنگه روزگار
گر بخواهد گرنه،بنوازد مرا ۸

گر به خدمت کم رسم دست زمان
هر زمانی جنگی آغازد مرا ۹

وربه خدمت می رسم چوگان چرخ
بر دردت چون گوی می بازد مرا ۱۰

من سوار و مرد این میدان نیم
اسب اقبال تو می تازد مرا ۱۱