شمارهٔ ۱۷ - در مدح نجم الدین لقبی و درخواست دو چیز از او

ایا نجم دین گر تو احسان کنی
همه درد را جمله درمان کنی ۱

اگر چه نه ای آصف بر خیا
که از خیل دیو اهل دیوان کنی ۲

سزد کز کفایت تو در مملکت
چن و دخل و خرج سلیمان کنی ۳

همی بینم از دست پر خیر تو
که چون با همه خلقی احسان کنی ۴

همیشه سرای تو آباد باد
که آزادگان را تو مهمان کنی ۵

قوامی از آنست مداح تو
که تا کار او را به سامان کنی ۶

مکن با من اکنون دو کارای ظریف
که پس عورت بنده عریان کنی ۷

یکی آنکه چیزی نبخشی مرا
دگر آنکه هنگامه بیران کنی ۸