شمارهٔ ۷۸ - در غزل است

ای عشق غم شد از تو مرا شادی
چون از همه جهان به من افتادی ۱

بنده شد از تو مردم آزاده
روی از تو نکرد کس آزادی ۲

سرمایه بخش روی چو گلبرگی
پیرایه دار زلف چو شمشادی ۳

گه پاسبان لاله سیرابی
گه پرده دار سوسن آزادی ۴

عقل سخن شناس جهان دیده
شاگرد تو است با همه استادی ۵

دیرینه یار غار توم گفتی
بیزارم از تو گر همه همزادی ۶

از رفتن تو شادی مرا زاید
کز زادن تو مردمرا شادی ۷

در عاشقی ز عشوه گلبرگی
ما را چه خار بود که ننهادی ۸

گفتی قوامیا چه زیان کردی
تا دست را به صحبت ما دادی ۹

عشقا من از تو داغ بسی دارم
هیچ اندهت مباد چو من بادی ۱۰