هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و زیبایی معشوق و دردهای عشقی سخن میگوید. همچنین، اشاراتی به مفاهیم معنوی مانند روح و عید دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات ممکن است نیاز به دانش ادبی و فرهنگی داشته باشد.
شمارهٔ ۸۲ - در غزل است
ای که در روزه بال و پر زده ای
عید زن دست و پای اگر زده ای ۱
کوه اندوه را درآر از پای
ای بسا سر که بر کمر زده ای ۲
روح را آب عید برلب زن
که آتش روزه در جگر زده ای ۳
با بتی چون شکر زن اکنون دم
که ازو بر سر شکر زده ای ۴
چون لب او نچشته ای حلوا
گر چه لوزینهای تر زده ای ۵
همه ماهی گرفته ای یک ماه
شست در جوی مختصر زده ای ۶
دست در شست زلف زن چه بسی
دست در سر ز درد سرزده ای ۷
ای سلیمان ما که با داود
به نواهای خوب بر زده ای ۸
عید زن دست و پای اگر زده ای ۱
کوه اندوه را درآر از پای
ای بسا سر که بر کمر زده ای ۲
روح را آب عید برلب زن
که آتش روزه در جگر زده ای ۳
با بتی چون شکر زن اکنون دم
که ازو بر سر شکر زده ای ۴
چون لب او نچشته ای حلوا
گر چه لوزینهای تر زده ای ۵
همه ماهی گرفته ای یک ماه
شست در جوی مختصر زده ای ۶
دست در شست زلف زن چه بسی
دست در سر ز درد سرزده ای ۷
ای سلیمان ما که با داود
به نواهای خوب بر زده ای ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۱۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۸۱ - در غزل است
گوهر بعدی:شمارهٔ ۸۳ - در غزل است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
