شمارهٔ ۸۱ - در غزل است

خوشتر ز عشق خوبان، اندر جهان چه باشد
هرکس که عشق ورزد، زر از گزر تراشد ۱

باغی است عشقبازی که اندر بهار شادی
هم ابر در فشاند، هم باد مشک پاشد ۲

از درد عشقبازان، وز ناز خوب رویان
بلبل همی خروشد، گل رخ همی خراشد ۳

ای دلنواز شیرین، از عاشقان مشفق
خوشدلتر از قوامی،دانی که کس نباشد ۴

یک ناز را دو منت، برخود نهیم زیرا
عذرا کشیم نازت، عذرا یکی دو باشد ۵