خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این متن از خداوند می‌خواهد که به او جایگاهی مانند بلبل در بوستان‌ها بدهد، نوایش را مانند نسیم جان‌فزا کند و از قطع کردن سخنانش جلوگیری کند. او طمع به احسان خداوند دارد و می‌خواهد که دست‌های رسایش پنهان نماند. شاعر از خداوند می‌خواهد که او را از دردها رهایی بخشد و به او توانایی بخشد تا بدون کمک دیگران برخیزد.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

خداوندا رهایی ده ز بند درد پایم را
نگه از غنچه خسبی دار باغ دلگشایم را

توانایی کرم فرما که بی امداد برخیزم
مکن محتاج بر دست کسی دیگر عصایم را

در فیض سحر خیزی مکن پوشیده بر رویم
مگردان از سخن بیگانه طبع آشنایم را

زبانم را مده در پیش اهل جود کوتاهی
مکن پنهان درون آستین دست رسایم را

کمند گردن محمل نشینان ساز طومارم
به گوش کاروان کن حلقه آواز درایم را

طمع از خوان احسان تو دارد چشم درویشم
لبالب کن ز نعمت کاسه ی دست گدایم را

مکن از قطع کردن مضطرب کلک سخنگویم
مده با استخوان پیوند منقار همایم را

مرا چون سیدا در بوستانها جای بلبل ده
نسیم جان فزای غنچه ی گل کن نوایم را

«سیدای نسفی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir