خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، غزلی عرفانی و انتقادی است که به وضعیت زمانه و دوری از معنویت و اهل دل اشاره دارد. شاعر از خلوت‌های تهی از اهل دل، غفلت مردم، و دوری از ارزش‌های اصیل شکایت می‌کند و با استفاده از نمادهایی مانند میخانه، خرقه، زنجیر، و کعبه، مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی را بیان می‌کند.

رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، برخی از اشارات ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

ای به یادت چشمه زمزم در کاشانه‌ها
کعبه افتادگانت آستان خانه‌ها

خانه بر دوشم به شمعی انتظاری می‌کشم
بوریای کلبه‌ام باشد پر پروانه‌ها

اهل همت را نظر امروز بر دست گداست
کاسه چشم طمع باشند این پیمانه‌ها

دست خود کوته کن ای مشاطه از افسونگری
زلف او باشد خبردار از اصول شانه‌ها

در دل خود هر چه دارد ساقی بی‌رحم ما
می‌توان خواند از خط پشت لب پیمانه‌ها

اهل دولت رفته‌اند از خود به تکلیف جنون
نیست جز زنجیر بر درهای مهمانخانه‌ها

گوش‌ها تا در حجاب پرده غفلت شدند
بر لب افسانه‌گویان شد گره افسانه‌ها

پای سودای مرا زنجیر چین دامن است
خرقه من باشد از موی سر دیوانه‌ها

سیدا امروز خلوت‌ها ز اهل دل تهی‌ست
نیست آثاری ز میخواران درین میخانه‌ها

«سیدای نسفی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir