هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ است که در آن شاعر از عشق، مستی، و رنجهای عاشقانه سخن میگوید. او از دورانی که در هوش نبوده و از گرمای عشق که دیگر وجود ندارد، یاد میکند. همچنین، از نگاه زیبای معشوق و تأثیر آن بر دل عاشق میگوید. در پایان، شاعر به سرابها و فریبهای دنیا اشاره میکند و از خاکمال شدن سرو روان در آبها سخن میراند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و انتزاعی موجود در شعر نیاز به درک بالاتری از ادبیات و زندگی دارد.
شماره ۴۸ - ای خاکمال سرو روان تو آبها
ای خاکمال سرو روان تو آبها
موج کناره کرد فریبت سرابها ۱
فانوس سد ره نشود نور شمع را
کی میشوند مانع حسنت نقابها ۲
چشم تو را به خواب ندیدند مردمان
با آنکه رفتهاند به یاد تو خوابها ۳
ای موج آب خضر کجا میروی که باز
افتاده است بر رگ جان اضطرابها ۴
عمریست نالهها رگ و پوست میکنند
مطرب چه گفته است به گوش ربابها ۵
از بس که در قلمرو فهم امتیاز نیست
شد زیر مشق ما ورق انتخابها ۶
مغرور سیم خود مشو ای چنگ عاقبت
بر گردن تو کنده شود این طنابها ۷
نزدیک آمدست که یاران بنا کنند
دیوارهای میکده را از کتابها ۸
پیش دهان یار زبان لال میشود
بیهوده رفتهایم به خود سر حسابها ۹
میکرد یاد سوختگان چشم مست او
افگندهاند نعل در آتش کبابها ۱۰
گفتم غبار خاطر دل شستوشو دهم
پر شد ز خاک کاسه چشم حبابها ۱۱
روی دلی ز ماهجبینان ندیدهام
گرمی نمانده است درین آفتابها ۱۲
دوران مرا به هوش نیاورد سیدا
شد مستیم زیاد از این احتسابها ۱۳
موج کناره کرد فریبت سرابها ۱
فانوس سد ره نشود نور شمع را
کی میشوند مانع حسنت نقابها ۲
چشم تو را به خواب ندیدند مردمان
با آنکه رفتهاند به یاد تو خوابها ۳
ای موج آب خضر کجا میروی که باز
افتاده است بر رگ جان اضطرابها ۴
عمریست نالهها رگ و پوست میکنند
مطرب چه گفته است به گوش ربابها ۵
از بس که در قلمرو فهم امتیاز نیست
شد زیر مشق ما ورق انتخابها ۶
مغرور سیم خود مشو ای چنگ عاقبت
بر گردن تو کنده شود این طنابها ۷
نزدیک آمدست که یاران بنا کنند
دیوارهای میکده را از کتابها ۸
پیش دهان یار زبان لال میشود
بیهوده رفتهایم به خود سر حسابها ۹
میکرد یاد سوختگان چشم مست او
افگندهاند نعل در آتش کبابها ۱۰
گفتم غبار خاطر دل شستوشو دهم
پر شد ز خاک کاسه چشم حبابها ۱۱
روی دلی ز ماهجبینان ندیدهام
گرمی نمانده است درین آفتابها ۱۲
دوران مرا به هوش نیاورد سیدا
شد مستیم زیاد از این احتسابها ۱۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۳
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷ - ماه من مست شراب ناب می بینم تو را
گوهر بعدی:شماره ۴۹ - نیست از تسبیح سیری سبحه زهاد را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
