خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این متن از احساسات عمیق و رنج‌های عاطفی خود سخن می‌گوید. او با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند شمع، غنچه، پروانه و گل، به بیان از دست دادن امید، عریانی روح و تسلیم در برابر عشق می‌پردازد. در نهایت، او خود را به شمعی تشبیه می‌کند که در بزم عشق سوخته و خامه (قلم) خود را عرضه کرده است.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و احساسات شدید ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.

به شمع بزم امشب عرض کردم خامه خود را
به بازوی پر پروانه بستم نامه خود را

چو گل در قلزم خون زد مرا سودای عریانی
به شاخ شعله آخر پهن کردم جامه خود را

درین گلشن دماغم خشک شد از بوی نومیدی
کشیدم در گریبان غنچه آسا شامه خود را

یکی بهر خدا ننهاده یی بر خاک پیشانی
بزن ای زاهد اکنون بر زمین عمامه خود را

چو شمع ای سیدا از هستی خود چشم پوشیدم
به یک مژگان زدن بر هم زدم هنگامه خود را

«سیدای نسفی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir