هوش مصنوعی:
این متن شعری است که بیانگر نگرش و احساسات شاعر نسبت به زندگی، امیدها و باورهایش است. شاعر از چشمانداز خود به دنیا، امیدهایش به چرخ گردون، و عشق به یار سخن میگوید. همچنین، اشارهای به آزادی روح و عدم وابستگی به مکانهای مقدس دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای سنین پایین قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۴ - دل را اسیر دام بلا می کنیم ما
دل را اسیر دام بلا می کنیم ما
کاری که می کنیم بجا می کنیم ما ۱
ما را به کعبه راهبری احتیاج نیست
ابروی یار قبله نما می کنیم ما ۲
امید خود به چرخ سیه کاسه می بریم
چشم طمع به دست گدا می کنیم ما ۳
از کو تهیست دامن ما پاک همچو گل
اندیشه کی ز روز جزا می کنیم ما ۴
ای سیدا به گرد خرامش نمی رسیم
خود را اگر چه باد صبا می کنیم ما ۵
کاری که می کنیم بجا می کنیم ما ۱
ما را به کعبه راهبری احتیاج نیست
ابروی یار قبله نما می کنیم ما ۲
امید خود به چرخ سیه کاسه می بریم
چشم طمع به دست گدا می کنیم ما ۳
از کو تهیست دامن ما پاک همچو گل
اندیشه کی ز روز جزا می کنیم ما ۴
ای سیدا به گرد خرامش نمی رسیم
خود را اگر چه باد صبا می کنیم ما ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۳ - یارب از دارالشفای خود دوایی ده مرا
گوهر بعدی:شماره ۷۵ - ای چمن آرا خزان گشتم بهاری ده مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.