هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند عشق، صبر، رنج، و تحمل سخن میگوید. شاعر از آتش به عنوان نماد درد و عشق استفاده کرده و به مضامینی مانند توکل، تغافل، و اضطراب اشاره میکند. فضای کلی شعر، حزنآلود و پر از اشتیاق است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای بهکاررفته ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۱۳۹ - بی تو در گلشن مرا فریاد بلبل آتش است
بی تو در گلشن مرا فریاد بلبل آتش است
گربه گل اخگر است و خنده گل آتش است ۱
نشکند از سایه گردون کسی را تشنگی
می نماید آب اما زیر این پل آتش است ۲
برق در دنبال دارد آه من ای باغبان
سنبلستان مرا در بیخ سنبل آتش است ۳
زانوی آسایش از خلوت نشینان برده اند
گوشه گیران با دامان توکل آتش است ۴
صبر و بی تابی به کوی عشق دشت کربلاست
اضطراب اینجا سرابست و تحمل آتش است ۵
انتهایی نیست اعضای مرا در سوختن
بر سرم ای شمع از سودای کاکل آتش است ۶
سیدا تکرار سایل اهل همت را بلاست
از کریمان گوشه چشم تغافل آتش است ۷
گربه گل اخگر است و خنده گل آتش است ۱
نشکند از سایه گردون کسی را تشنگی
می نماید آب اما زیر این پل آتش است ۲
برق در دنبال دارد آه من ای باغبان
سنبلستان مرا در بیخ سنبل آتش است ۳
زانوی آسایش از خلوت نشینان برده اند
گوشه گیران با دامان توکل آتش است ۴
صبر و بی تابی به کوی عشق دشت کربلاست
اضطراب اینجا سرابست و تحمل آتش است ۵
انتهایی نیست اعضای مرا در سوختن
بر سرم ای شمع از سودای کاکل آتش است ۶
سیدا تکرار سایل اهل همت را بلاست
از کریمان گوشه چشم تغافل آتش است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۸ - دور آن رخسار و جور آسمان خواهد گذشت
گوهر بعدی:شماره ۱۴۰ - تا در آغوش گلستان من آن سرو قد است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.