هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به توصیف معشوق و جذابیت‌های او می‌پردازد. شاعر از عناصر طبیعی مانند خورشید، دریا و کوه‌ها برای بیان عظمت و زیبایی معشوق استفاده می‌کند و احساسات عمیق خود را با زبانی شاعرانه بیان می‌نماید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه، مناسب مخاطبان با سطح درک بالاتر است.

شماره ۱۷۰ - خلوتسرای رضوان کاشانه تو باشد

خلوتسرای رضوان کاشانه تو باشد
سوی بهشت راهی از خانه تو باشد ۱

از مه گرفته شمعی گردد به گرد کویت
شب تا به روز خورشید پروانه تو باشد ۲

فرهاد و بیستونش سنگی به دست طفلی
موسی و کوه طورش دیوانه تو باشد ۳

هرگز لبی ندیدم خالی ز گفتگویت
هر جا که می نهم گوش افسانه تو باشد ۴

هر ذره را به خورشید امروز آشنائیست
در زیر آسمان کیست بیگانه تو باشد ۵

سرچشمه دهانت گرداب بحر رحمت
از آب مغفرت پر پیمانه تو باشد ۶

دیوار را به مژگان تا حشر می تراشم
بینم چو صورتی را در خانه تو باشد ۷

چون سیدا نه افلاک هستند خوشه چینت
چون دام چشم عالم بر دانه تو باشد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۹ - به جستجوی تو بیرون شد از چمن گل سرخ
گوهر بعدی:شماره ۱۷۱ - از غمت در سینه دل صدنامه انشا می کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.