هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با استفاده از استعارهها و تصاویر زیبا، به موضوعاتی مانند آزادی، عشق، تقدیر، ظلم و خودشناسی میپردازد. شاعر از پروانه در قفس، سیل بلا، و عنکبوت در خانه به عنوان نمادهایی برای بیان مفاهیم عمیق استفاده میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و اشارات نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی بیشتری دارند.
شماره ۲۱۲ - تسخیر عکس روی تو دل چون هوس کند
تسخیر عکس روی تو دل چون هوس کند
عریان شود چو آئینه حفظ نفس کند ۱
از خود برون برآی و بکن پهن دام رزق
در خانه عنکبوت شکار مگس کند ۲
از ظالمان مجوی ز بی قوتی مدد
کی آب تیشه تربیت خار و خس کند ۳
شاهان به کوچه دل اهل جنون روند
در شهر ما کریم گدایی هوس کند ۴
سیل بلاست قافله را بانگ بی محل
رهزن دلیل خود ز نوای جرس کند ۵
ای سیدا ز سینه مکن آه را برون
پروانه را ندیده کسی در قفس کند ۶
عریان شود چو آئینه حفظ نفس کند ۱
از خود برون برآی و بکن پهن دام رزق
در خانه عنکبوت شکار مگس کند ۲
از ظالمان مجوی ز بی قوتی مدد
کی آب تیشه تربیت خار و خس کند ۳
شاهان به کوچه دل اهل جنون روند
در شهر ما کریم گدایی هوس کند ۴
سیل بلاست قافله را بانگ بی محل
رهزن دلیل خود ز نوای جرس کند ۵
ای سیدا ز سینه مکن آه را برون
پروانه را ندیده کسی در قفس کند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۱ - آهم امشب در چمن سرگشتگان را یاد کرد
گوهر بعدی:شماره ۲۱۳ - تا به زلف خویش خوبان همنشینم کردهاند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
