هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به توصیف عشق و دلدادگی می‌پردازد. شاعر از معشوق خود با عباراتی مانند "حلوای تر"، "هندوی خط"، و "سرو" یاد می‌کند و احساسات عمیق خود را بیان می‌دارد. همچنین، عناصر طبیعت مانند شفق، زلف، و ابرو برای تقویت تصاویر شعری به کار رفته‌اند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مضامین عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی برای درک عمیق‌تر دارند.

شماره ۲۲۸ - وقت شد خط پا بر آن گلبرگ تر خواهد نهاد

وقت شد خط پا بر آن گلبرگ تر خواهد نهاد
رسم و آئین تو را نوع دگر خواهد نهاد ۱

تیر مژگان تو خواهد از کسادی خاک خورد
چون کمان ابروی تو هر گوشه سر خواهد نهاد ۲

از سواد زلف گردد حسن شوخت ناپدید
شام چون آمد شفق رو در سفر خواهد نهاد ۳

فوطه زاری ز گردن فاخته خواهد گرفت
سرو تو زین غصه بر دیوار سر خواهد نهاد ۴

پنجه زورآوران از دامنت کوتاه بود
بهله دست اکنون بر آن موی کمر خواهد نهاد ۵

هندوی خط را اگر صدبار از پا افگنی
چون ز جا برداشت سرپا پیشتر خواهد نهاد ۶

دل نبندد سیدا غیر از تو با شوخ دگر
پیش او از لب اگر حلوای تر خواهد نهاد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۷ - غنچه‌ام خوبان غم خود دل‌نشینم کرده‌اند
گوهر بعدی:شماره ۲۲۹ - چشم او خون دل عاشق دمادم می خورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.