خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که به بیان احساسات عاشقانه، ناامیدی، فقر و انتظار می‌پردازد. شاعر از زبان غنچه، دل، طمع، گدا و دیگر عناصر برای بیان حالات درونی خود استفاده کرده است. موضوعات اصلی شامل عشق، فقر، انتظار و ناامیدی است.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به فقر و ناامیدی نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی برای درک صحیح دارد.

به گلشن گل اگر از رنگ و بوی خود سخن سازد
نسیم صبحدم سیلی زنان دور از چمن سازد

نظر چون بر سراغش می رود دیگر نمی آید
تماشای سر کویش نگه را بی وطن سازد

شود هرگه دچار آن ساده رو خاموش می گردم
کی این آئینه طوطی را به خود یار سخن سازد

نشد بر دامنش پیوند یک ره آستین من
مرا کوتاه دستی چاک ها در پیرهن سازد

گدای بی ادب روی از ملامت برنمی تابد
طمع در سینه چون زور آورد روئینه تن سازد

به سودای وصالش دل به زلف او مقید شد
برای سیم و زر مفلس به هندوستان وطن سازد

دلم از حال خود ای سیدا با کس نمی گوید
زبان خویش را کی غنچه بیرون از دهن سازد

«سیدای نسفی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir