هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات به توصیف طبیعت، عشق و رنجهای عاشقانه میپردازد. او از شعلهای در باغ، آهویی در دشت آرزو و تبسم غنچهها سخن میگوید، اما در عین حال از درد عشق و شمشیر عتاب معشوق شکایت دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین اشاره به رنجهای عشق و مفاهیم عمیق احساسی مناسب سنین نوجوانی به بالا است.
شماره ۲۴۵ - به سیر باغ اگر آن شعله بالا بلند آید
به سیر باغ اگر آن شعله بالا بلند آید
مبارک باد گویان بر سر گلها سپند آید ۱
به دشت آرزو بینم اگر از دور آهویی
نگه از دیده ام پیچیده بیرون چون کمند آید ۲
کدامین غنچه لب واکرده دکان تبسم را
به گوشم هر زمان آواز حلوای به قند آید ۳
دل ما را مده از دست ای کاکل به آسانی
چه خونها می خورد صیاد تا صیدی به بند آید ۴
مرا ای سیدا کشتست شمشیر عتاب او
کشیدن تیغ ابرو بر سر من تا به چند آید ۵
مبارک باد گویان بر سر گلها سپند آید ۱
به دشت آرزو بینم اگر از دور آهویی
نگه از دیده ام پیچیده بیرون چون کمند آید ۲
کدامین غنچه لب واکرده دکان تبسم را
به گوشم هر زمان آواز حلوای به قند آید ۳
دل ما را مده از دست ای کاکل به آسانی
چه خونها می خورد صیاد تا صیدی به بند آید ۴
مرا ای سیدا کشتست شمشیر عتاب او
کشیدن تیغ ابرو بر سر من تا به چند آید ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۴ - دل چون مطیع گشت چراغ نظر شود
گوهر بعدی:شماره ۲۴۶ - آنها که تکیه بر کرم کبریا کنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.