هوش مصنوعی:
این شعر از سیدا شاعر، با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، احساسات عمیق و دردهای درونی را بیان میکند. شاعر از گلستان، غنچه، داغ در سینه، لاله، قفس، آه، دود، پرگار، چراغ، آسمان و گل سوسن برای انتقال مفاهیم عاشقانه و عرفانی استفاده کرده است. در نهایت، شاعر خود را به شمع تشبیه میکند که با قطرهای روغن میتواند انجمن را روشن کند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد و رنج عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۷۹ - بی رخت گل به گلستان سر بی تن باشد
بی رخت گل به گلستان سر بی تن باشد
غنچه بر شاخ هوا سنگ فلاخن باشد ۱
داغ در سینه گرمم چو نفس جا دارد
منزل سوختگان گوشه گلخن دارد ۲
دیدن لاله کند تازه گل داغ مرا
این چراغ از نفس سوخته روشن باشد ۳
قفس از آه گرفتار چه پروا دارد
چه کند دود در آن خانه که روزن باشد ۴
نتوان برد از این دایره بیرون خود را
همچو پرگار اگر پای ز آهن باشد ۵
خانه دل شود از گوشه نشینی روشن
پای خوابیده چراغ ته دامن باشد ۶
هفت گردون شده از سیلی آهم نیلی
آسمان در چمن من گل سوسن باشد ۷
سیدا شمع صفت انجمن آرای شوم
در سر انگشتم اگر قطره روغن باشد ۸
غنچه بر شاخ هوا سنگ فلاخن باشد ۱
داغ در سینه گرمم چو نفس جا دارد
منزل سوختگان گوشه گلخن دارد ۲
دیدن لاله کند تازه گل داغ مرا
این چراغ از نفس سوخته روشن باشد ۳
قفس از آه گرفتار چه پروا دارد
چه کند دود در آن خانه که روزن باشد ۴
نتوان برد از این دایره بیرون خود را
همچو پرگار اگر پای ز آهن باشد ۵
خانه دل شود از گوشه نشینی روشن
پای خوابیده چراغ ته دامن باشد ۶
هفت گردون شده از سیلی آهم نیلی
آسمان در چمن من گل سوسن باشد ۷
سیدا شمع صفت انجمن آرای شوم
در سر انگشتم اگر قطره روغن باشد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۱۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۸ - مرغ دلم چو ناله کشیدن هوس کند
گوهر بعدی:شماره ۲۸۰ - سرو را شمشاد قدش محو چون تصویر کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
