هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به مضامینی مانند گذر زمان، مرگ، ناتوانی انسان در برابر تقدیر، و انتقاد از دنیاپرستی میپردازد. با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند جغد، شیشهٔ خالی، و لوح مزار، احساساتی مانند اندوه، پیری زودرس، و ناامیدی را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، اشاره به مرگ و ناامیدی نیازمند درک و بلوغ فکری است.
شماره ۲۸۰ - سرو را شمشاد قدش محو چون تصویر کرد
سرو را شمشاد قدش محو چون تصویر کرد
آب را موج خرامش پای در زنجیر کرد ۱
ای دم صبح قیامت این همه تأخیر چیست
پاس خاطر داریی صحبت مرا دلگیر کرد ۲
هر سرمه با قد خم گشته می گوید هلال
گردش ایام ما را در جوانی پیر کرد ۳
آن کمان ابرو غضبناک از سر خاکم گذشت
چون هدف لوح مزارم را نشان تیر کرد ۴
محتسب مرد و صراحی سجده های شکر ساخت
شیشه را از باده خالی مرگ این بی پیر کرد ۵
سیدا دنیاپرستان را نگردد نو لباس
جغد نتواند به خود ویرانه را تعمیر کرد ۶
آب را موج خرامش پای در زنجیر کرد ۱
ای دم صبح قیامت این همه تأخیر چیست
پاس خاطر داریی صحبت مرا دلگیر کرد ۲
هر سرمه با قد خم گشته می گوید هلال
گردش ایام ما را در جوانی پیر کرد ۳
آن کمان ابرو غضبناک از سر خاکم گذشت
چون هدف لوح مزارم را نشان تیر کرد ۴
محتسب مرد و صراحی سجده های شکر ساخت
شیشه را از باده خالی مرگ این بی پیر کرد ۵
سیدا دنیاپرستان را نگردد نو لباس
جغد نتواند به خود ویرانه را تعمیر کرد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۹ - بی رخت گل به گلستان سر بی تن باشد
گوهر بعدی:شماره ۲۸۱ - چو بیرون از چمن آن سرو یکتا گرد می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.