هوش مصنوعی: این متن شعری است که به مضامینی مانند گذر زمان، مرگ، ناتوانی انسان در برابر تقدیر، و انتقاد از دنیاپرستی می‌پردازد. با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند جغد، شیشهٔ خالی، و لوح مزار، احساساتی مانند اندوه، پیری زودرس، و ناامیدی را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، اشاره به مرگ و ناامیدی نیازمند درک و بلوغ فکری است.

شماره ۲۸۰ - سرو را شمشاد قدش محو چون تصویر کرد

سرو را شمشاد قدش محو چون تصویر کرد
آب را موج خرامش پای در زنجیر کرد ۱

ای دم صبح قیامت این همه تأخیر چیست
پاس خاطر داریی صحبت مرا دلگیر کرد ۲

هر سرمه با قد خم گشته می گوید هلال
گردش ایام ما را در جوانی پیر کرد ۳

آن کمان ابرو غضبناک از سر خاکم گذشت
چون هدف لوح مزارم را نشان تیر کرد ۴

محتسب مرد و صراحی سجده های شکر ساخت
شیشه را از باده خالی مرگ این بی پیر کرد ۵

سیدا دنیاپرستان را نگردد نو لباس
جغد نتواند به خود ویرانه را تعمیر کرد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۷۹ - بی رخت گل به گلستان سر بی تن باشد
گوهر بعدی:شماره ۲۸۱ - چو بیرون از چمن آن سرو یکتا گرد می آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.