هوش مصنوعی: این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های مختلف، به موضوعاتی مانند اعتماد نابجا، قناعت، خودنمایی در جمع نادانان، و نتایج اعمال انسان می‌پردازد. هر بیت حاوی پیامی اخلاقی یا اجتماعی است که با مثال‌های نمادین بیان شده‌است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم انتزاعی و استعاری است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، برخی از مضامین مانند قناعت و خودنمایی نیاز به درک عمیق‌تری از زندگی و روابط اجتماعی دارند.

شماره ۲۸۲ - گل به گلشن دعویی صاحب کمالی می کند

گل به گلشن دعویی صاحب کمالی می کند
هر که زر دارد تمناهای عالی می کند ۱

می توان گفتن درد خود به یاران قدیم
پیش میخواران دل خود شیشه خالی می کند ۲

هر که می باشد حباب آسا به هستی اعتماد
تکیه بر دیوار ایوان شمالی می کند ۳

سعی ها دارد که گردد غنچه گل را جانشین
ای چمن معذور فرما خوردسالی می کند ۴

هر که خود را می کند در بزم نادانان صفت
پیش کوران دعویی صاحب جمالی می کند ۵

خط برون آورد و خالش ماند در زیر غبار
از عمل چون ماند هندو خاکمالی می کند ۶

هر که از ملک قناعت سیدا شد کامیاب
کاسه فغفور را ظرف سفالی می کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۱ - چو بیرون از چمن آن سرو یکتا گرد می آید
گوهر بعدی:شماره ۲۸۳ - مرا از طوف کویت شکوه ی در دل نمی باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.