شماره ۲۸۱ - چو بیرون از چمن آن سرو یکتا گرد می آید

چو بیرون از چمن آن سرو یکتا گرد می آید
به دامن گیریی او بوی گل چون گرد می آید ۱

چو دزدان کرده خود را شمع در فانوس زندانی
مگر در بزم رندان آن مه شبگرد می آید ۲

به احسان داد حاتم دشمن خود را سرافرازی
به خصم خود مروت ساختن از مرد می آید ۳

کدامین غنچه در گلزار می سازد مسیحای
که از گلهای باغ امروز بوی درد می آید ۴

نگه از گوشه چشمان او مستانه می خیزد
برای پرسش دلهای غم پرورد می آید ۵

خزان آورده در صحن چمن پیغام نومیدی
نسیم از بوستان بیرون به آه سرد می آید ۶

بکش پای از طمع ای سیدا با کهربا بنگر
که در پیش پر کاهی به رنگ زرد می آید ۷