خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از بی‌اعتباری هنر و هنرمندان در روزگار کنونی سخن می‌گوید. شاعر افسوس می‌خورد که ارزش‌های اصیل مانند هنر، سخاوت و فضیلت‌های اخلاقی جای خود را به ظواهر و بی‌هنری داده‌اند. او از ناپایداری و ناعادلانه بودن جهان شکایت دارد و یادآور می‌شود که از گذشتگان جز اندوه و خاطره‌ای تلخ چیزی باقی نمانده است.

رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم انتقادی نسبت به جامعه و ارزش‌های اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه کافی از زندگی اجتماعی دارد. همچنین ممکن است برخی از اشارات تلخ و ناامیدانه برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

در عهد ما رواج به اهل هنر نماند
امروز آبروی به لعل و گهر نماند

پروانه رفت نشاء پرید و قدح شکست
از شمع یادگار به جز چشم تر نماند

از هیچ خانه یی نبرآمد صدای جود
در روزگار ما ز کریمان اثر نماند

رحمی به ساکنان گلستان که می کند
ای باغبان به مرغ چمن بال و پر نماند

گردون سفله بی هنران را رواج داد
از بس که اعتبار به صاحب هنر نماند

نگرفت خون ناحق پروانه شمع را
فیضی به گریه شب و آه سحر نماند

رفتند سیدا به صد افسوس اهل جاه
بر سر از این کلاه به جز دردسر نماند

«سیدای نسفی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir