هوش مصنوعی:
شاعر از رنجها و ناکامیهای عاشقانه خود میگوید، از این که در راه عشق شکست خورده و چیزی جز ملامت به دست نیاورده است. او از تلاشهای بیثمر و فریبخوردگی در زندگی سخن میگوید و به سادگی و بیآلایشی خود اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و فریبخوردگی نیاز به بلوغ فکری برای درک کامل دارند.
غزل ۲۸۴ - نفروخته خود را ز غمت باز خریدیم
نفروخته خود را ز غمت باز خریدیم
آن خط غلامی که ندادیم دریدیم ۱
در دست نداریم به جز خار ملامت
زان دامن گل کز چمن وصل نچیدیم ۲
این راه نه راهیست عنان بازکش ای دل
دیدی که درین یک دو سه منزل چه کشیدیم ۳
مانند سگ هرزه رو صید ندیده
بیهوده دویدیم و چه بیهود دویدیم ۴
وحشی به فریب همه کس میروی از راه
بگذار که ما ساده دلی چون تو ندیدیم ۵
آن خط غلامی که ندادیم دریدیم ۱
در دست نداریم به جز خار ملامت
زان دامن گل کز چمن وصل نچیدیم ۲
این راه نه راهیست عنان بازکش ای دل
دیدی که درین یک دو سه منزل چه کشیدیم ۳
مانند سگ هرزه رو صید ندیده
بیهوده دویدیم و چه بیهود دویدیم ۴
وحشی به فریب همه کس میروی از راه
بگذار که ما ساده دلی چون تو ندیدیم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۵۲۴
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۸۳ - مصلحت دیده چنین صبر که سویش نروم
گوهر بعدی:غزل ۲۸۵ - چو خواهم کز ره شوقش دمی بر گرد سر گردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
