شماره ۳۳۵ - با که روشن سازم احوال دل افگار خویش

با که روشن سازم احوال دل افگار خویش
تا یکی چون شمع سوزم بر سر بیمار خویش ۱

بهر آسایش گر از غمخانه سر بیرون کنم
می نهم چون سایه پهلو بر ته دیوار خویش ۲

یوسف من از خریداران کسادی می کشد
بر دکان آتش زنم از سردیی بازار خویش ۳

بر سر من آسیا گردد تحمل می کنم
چون نمی بینم کسی را زیر گردون بار خویش ۴

بر بدن از ناله . . .
. . . را خویش ۵