شماره ۳۹۳ - روم از جای با اندک نسیمی گرد را مانم

روم از جای با اندک نسیمی گرد را مانم
بنای بیمدارم مهره های نرد را مانم ۱

نشد جز سوختن از کوچه گردی حاصل عمرم
به شهر تیره بختی مشعل شبگرد را مانم ۲

ز رشک رنگ سرخم لعل در کان رنگ گرداند
به چشم کهربا طبعان عقیق زرد را مانم ۳

نمی گردد ز دست ناله شمع کشته ام روشن
ندارم از اجابت بهره آه سرد را مانم ۴

چرا ای گردباد امروز می گردی ز دنبالم
ز خود رم کرده ام مجنون صحراگرد را مانم ۵

ز فرش مخمل اهل کرم پهلو تهی سازم
گریزم از دوای این حکیمان درد را مانم ۶

ندارد سیدا گلزار چون من سرو موزونی
به روی صفحه ایام بیت فرد را مانم ۷