شماره ۴۵۲ - از دل زارم نفس مأیوس می آید برون

از دل زارم نفس مأیوس می آید برون
بوی شمع کشته زین فانوس می آید برون ۱

در گلستانی که گردد نوخط من جلوه گر
سبزه اش همچون پر طاووس می آید برون ۲

زآستین شاخ گلهای چمن وقت خزان
جای هر برگی کف افسوس می آید برون ۳

نشاء می عاقبت دیوانگی بار آورد
رفته رفته عاشق از ناموس می آید برون ۴

شمع رخسار که امشب خانه روشن می کند
مرده پروانه از فانوس می آید برون ۵

بانگ هستی خشک مغزان را صدای رحلتست
ناله واحسرتا از کوس می آید برون ۶

منعمان عهد ما هر جا که منزل می کنند
از زمین قارون پی پابوس می آید برون ۷

سیدا با این فغان گر پا گذارم سوی دیر
پیشباز ناله ام ناقوس می آید برون ۸