شماره ۴۵۶ - این چه رنگ و رخسار است گلشن جمال است این

این چه رنگ و رخسار است گلشن جمال است این
این چه قدر و رفتار است غایت کمال است این ۱

پیش روی تابانت جلوه تجلی چیست
آفتاب و ماه است آن پرتو هلال است این ۲

با دهان می نوشت نیست غنچه را نسبت
چشمه حیاتست آن ساغر سفال است این ۳

می کنی گه استغنا می کنی گهی دشنام
شیشه شراب است آن شربت وصال است این ۴

از خود انجمن کردن می ز خون دل خوردن
بزم پایدار است آن عیش بی زوال است این ۵

از زمین چه می جویی وز فلک چه می خواهی
گنبد طلسم است آن چادر خیال است این ۶

از غمت چو نقش پا خاک می کنم بر سر
وه چه روزگار است آن آه این چه حال است این ۷

همنشین مرا با تو هر که دید می گوید
پیر کهنه کار است آن شوخ خردسال است این ۸

هر کجا تو می باشی سیدا بود آنجا
یوسفی و مصر است آن هندو خاکمال است این ۹