شماره ۴۷۹ - وصف رخش گلست و ورق گلشن است ازو

وصف رخش گلست و ورق گلشن است ازو
شمع است خامه ام سخن روشن است ازو ۱

بلبل به دوش شاخ کبابیست خونفشان
گل در کنار باغ سر بی تن است ازو ۲

آن غنچه یی که چاک گریبان ندیده است
سرهای حلقه تکمه پیراهن است ازو ۳

آن یوسفی که دیده زلیخای من به خواب
خورشید و مه چراغ ته دامن است ازو ۴

عیسی دمی که چاک به گردون فگنده است
دامان صبح در طلب سوزن است ازو ۵

در خانه ای که ماه من آرام کرده است
نه گنبد سپهر یکی روزن است ازو ۶

خال رخش اگر چه سپندیست سوخته
آتش فتاده در دل هر خرمن است ازو ۷

گردون که دامنش ز شفق گشته لاله زار
رخساره اش چو برگ گل سوسن است ازو ۸

باد صبا که از نفسش مشک می دمد
دور ستاره سوخته گلخن است ازو ۹

این داغها که بر جگر لاله مانده است
ای سیدا به جان فگار من است ازو ۱۰