هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساس ناامیدی و تلاش بیثمر در رسیدن به آرزوها و اهداف است. شاعر از حرکت سریع و بیوقفه خود سخن میگوید، اما با وجود این سرعت، به مقصد نمیرسد. او به لطف خداوند امیدوار است، اما در نهایت به این نتیجه میرسد که حل مسأله عشق و رسیدن به آرزوها کاری دشوار و تقریباً غیرممکن است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، موضوعات ناامیدی و تلاش بیثمر ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین و دشوار باشد.
غزل ۳۰۲ - جان رفت و ما به آرزوی دل نمی رسیم
جان رفت و ما به آرزوی دل نمی رسیم
هر چند میرویم به منزل نمیرسیم ۱
برقیم و بلکه تندتر از برق و رعد نیز
وین طرفه تر که هیچ به محمل نمیرسیم ۲
لطف خدا مدد کند از ناخدا چه سود
تا باد شرطه نیست به ساحل نمیرسیم ۳
در اصل حل مسأله عشق کس نکرد
یا ما بدین دقیقهٔ مشکل نمیرسیم ۴
وحشی نمیرسد ز رهی آن سوار تند
کش از ره دگر ز مقابل نمی رسیم ۵
هر چند میرویم به منزل نمیرسیم ۱
برقیم و بلکه تندتر از برق و رعد نیز
وین طرفه تر که هیچ به محمل نمیرسیم ۲
لطف خدا مدد کند از ناخدا چه سود
تا باد شرطه نیست به ساحل نمیرسیم ۳
در اصل حل مسأله عشق کس نکرد
یا ما بدین دقیقهٔ مشکل نمیرسیم ۴
وحشی نمیرسد ز رهی آن سوار تند
کش از ره دگر ز مقابل نمی رسیم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۵۰۹
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۰۱ - از بهر چه در مجلس جانانه نباشم
گوهر بعدی:غزل ۳۰۳ - برو که با دل پر درد و روی زرد بیایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
