هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد و رنج عشق و جدایی میگوید و بیان میکند که با وجود دوری و سختیها، باز هم حاضر است برای دیدار معشوق بازگردد. او از معشوق میخواهد که او را به بازگشت دعوت کند و از پشیمانیهای احتمالی میترسد.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند درد و رنج عشق و جدایی نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری دارد تا به درستی درک شود.
غزل ۳۰۳ - برو که با دل پر درد و روی زرد بیایم
برو که با دل پر درد و روی زرد بیایم
اگر چو باد روی تند همچو گرد بیایم ۱
هزار مرحله دورم فکند چرخ ز کویت
به جستجوی تو چون گرد باد فرد بیایم ۲
مکن مکن که پشیمان شوی چو بر سر راهت
به عزم داد دل پر ز داغ و درد بیایم ۳
به سوی ملک عدم گر چه از جفای تو رفتم
اگر به لطف بگویی که باز گرد بیایم ۴
مگو نیامدهای سوی ما بگو که چگونه
به صحبتی که مرا کس طلب نکرد، بیایم ۵
اگر چو باد روی تند همچو گرد بیایم ۱
هزار مرحله دورم فکند چرخ ز کویت
به جستجوی تو چون گرد باد فرد بیایم ۲
مکن مکن که پشیمان شوی چو بر سر راهت
به عزم داد دل پر ز داغ و درد بیایم ۳
به سوی ملک عدم گر چه از جفای تو رفتم
اگر به لطف بگویی که باز گرد بیایم ۴
مگو نیامدهای سوی ما بگو که چگونه
به صحبتی که مرا کس طلب نکرد، بیایم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۶۵۹
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۰۲ - جان رفت و ما به آرزوی دل نمی رسیم
گوهر بعدی:غزل ۳۰۴ - مدتی شد کز گلستانی جدا افتادهام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
