هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و شیفتگی شاعر به معشوق است که با تصاویری مانند دیوانگی، پروانه‌های سوخته و شمع بی‌پروا، احساسات عمیق و ناامیدی او را نشان می‌دهد. شاعر از بی‌توجهی معشوق و ناکامی‌های خود در عشق شکایت دارد و از دست تقدیر و فلک نالیده است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و احساسات پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناامیدی و شکایت از تقدیر نیاز به بلوغ ذهنی دارد.

شماره ۵۰۶ - دل از خود رفته شوری بر من دیوانه افتاده

دل از خود رفته شوری بر من دیوانه افتاده
به جستجوی این طفل آتشم در خانه افتاده ۱

گذر آن ماهرو را بر من دیوانه افتاده
به پابوسی سرم بر آستان خانه افتاده ۲

کجا آن شمع بی پروا نظر بر حالم اندازد
که دلها در رهش چون مرده پروانه افتاده ۳

ز جوش بوالهوس از کوی او بیرون کنم خود را
که این کشور به دست مردم بیگانه افتاده ۴

به جستجوی زلف او شکسته تا کمر پایم
به دامنگیریش دستم جدا از شانه افتاده ۵

به حرف آشنا هرگز دلش مایل نمی گردد
بتی دارم که طبعش از سخن بیگانه افتاده ۶

فلک ای سیدا هرگز به کام من نمی گردد
ز دست کوته ام عمریست این پیمانه افتاده ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۰۵ - دل همچو اشک بر سر مژگان برآمده
گوهر بعدی:شماره ۵۰۷ - دلبر سوداگرم از شهر کابل آمده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.