هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به موضوعاتی مانند عشق، می‌نوشی، توبه‌شکنی، و زیبایی‌های طبیعت می‌پردازد. شاعر با زبانی شیوا و احساسی عمیق، حالات روحی خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و استعاره‌های شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم عمیق عرفانی نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۵۱۵ - چهره افروخته از باده ناب آمده‌ای

چهره افروخته از باده ناب آمده‌ای
بهر پرسیدن دل‌های کباب آمده‌ای ۱

در دل ای توبه‌شکن قصد هلاکم داری
بر کمر تیغ به کف جام شراب آمده‌ای ۲

دوش در کلبه‌ام آتش زده رفتی چون برق
باز از بهر چه ای خانه‌خراب آمده‌ای ۳

ای بهار چمن‌آرا چه شنیدی از من
عرق‌آلوده چو شبنم به شتاب آمده‌ای ۴

می‌رسی از سفر و خط مبارک داری
جان فدایت که رسولی به کتاب آمده‌ای ۵

می‌رود هر طرف از شوق چو موج آغوشم
تا تو ای سرو روان از لب آب آمده‌ای ۶

سیدا تازه دماغ است ز استقبالت
بس که چون شیشه لبالب ز گلاب آمده‌ای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۱۴ - مرا در کشور تسلیم یارب تاج شاهی ده
گوهر بعدی:شماره ۵۱۶ - می‌کشم می هر سحر با می‌پرست تازه‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.