هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر و استعارههای غنی، به موضوعاتی مانند عشق، مینوشی، و زیباییهای طبیعت میپردازد. شاعر از مینوشی و مستی به عنوان نمادهایی برای عشق و شوریدگی استفاده میکند و به زیباییهای طبیعت مانند نرگس و مشکین کاکل اشاره میکنند. همچنین، اشارهای به مفاهیم عرفانی و مذهبی مانند بتپرستی و سبحه دارد.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مینوشی و مستی ممکن است برای گروههای سنی پایینتر مناسب نباشد.
شماره ۵۱۶ - میکشم می هر سحر با میپرست تازهای
میکشم می هر سحر با میپرست تازهای
باده بخشد نشئه دیگر ز دست تازهای ۱
کاکل مشکین به دوش افگنده پیدا شد ز دور
در صف دلها پدید آمد شکست تازهای ۲
همچو نرگس در چمن ساغر به دست ایستادهام
آرزو دارم که بینم چشم مست تازهای ۳
پنجه خود را نگارین کرده آمد بر سرم
این ستمگر باز پیدا کرد دست تازهای ۴
سیدا از سبحه بر کف دی برهمن دید و گفت
بر در بتخانه آمد بتپرست تازهای ۵
باده بخشد نشئه دیگر ز دست تازهای ۱
کاکل مشکین به دوش افگنده پیدا شد ز دور
در صف دلها پدید آمد شکست تازهای ۲
همچو نرگس در چمن ساغر به دست ایستادهام
آرزو دارم که بینم چشم مست تازهای ۳
پنجه خود را نگارین کرده آمد بر سرم
این ستمگر باز پیدا کرد دست تازهای ۴
سیدا از سبحه بر کف دی برهمن دید و گفت
بر در بتخانه آمد بتپرست تازهای ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۵ - چهره افروخته از باده ناب آمدهای
گوهر بعدی:شماره ۵۱۷ - از شکایت دل نمیسازد ز ما اندیشهای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
