غزل ۳۰۶ - کی بود کز تو جان فکاری نداشتم

کی بود کز تو جان فکاری نداشتم
درد دلی و نالهٔ زاری نداشتم ۱

تا بود نقد جان ، به کف من نیامدی
آنروز آمدی که نثاری نداشتم ۲

گفتم ز کار برد مرا خنده کردنت
خندید و گفت من به تو کاری نداشتم ۳

شد مانع نشستنم از خاک راه خویش
خاکم به سر که قدر غباری نداشتم ۴

پیوسته دست بر سرم از عشق بود کار
هرگز به دست دست نگاری نداشتم ۵

در مجلسی میانه جمعی نبود یار
کانجا پی نظاره کناری نداشتم ۶

وحشی مرا به هیچ گلستان گذر نبود
کز نوگلی فغان هزاری نداشتم ۷