شماره ۵۴۵ - از کدامین چمن ای سرو روان می آیی

از کدامین چمن ای سرو روان می آیی
همچو گل برزده دامان به میان می آیی ۱

چین به ابرو زده چشم لبالب و غضب
ترکش ناز پر از تیر و کمان می آیی ۲

ماه را پیرهن هاله به تن چاک شده
پرده بر روی کشیده ز کتان می آیی ۳

آستین برزده و خنجر خونریز به دست
ای جفاپیشه به قصد دل و جان می آیی ۴

بوی خون از سخن زیر لبت می آید
همچو مینا به می آلوده دهان می آیی ۵

می روی چون نگه از خانه برون چابک و چست
زود می آیی و از دیده نهان می آیی ۶

داغها دست به دامان تو آویخته اند
مگر آتش زده بر لاله ستان می آیی ۷

سیدا را به نگاه رم آهو دریاب
گر به دلپرسی صاحب نظران می آیی ۸