غزل ۳۲۲ - به دل دیرین بنایی بود کندم

به دل دیرین بنایی بود کندم
به جای او ز نو طرحی فکندم ۱

خریدارانه چشمی دید سویم
نگفت اما هنوز از چون و چندم ۲

قبولی زان نگه می‌یابم ای بخت
بسوزان بهر چشم بد سپندم ۳

نگهبانان به سوی فتنه و ناز
فریبم می‌دهند و می‌برندم ۴

ره پر تیغ و تیر غمزه پیش است
خداوندا نگه دار از گزندم ۵

برو وحشی تو صید زلف او باش
که من جای دگر سر در کمندم ۶