هوش مصنوعی: این متن به زیبایی و ناپایداری آن می‌پردازد. شاعر از جلوه‌های حسن و شیوه‌های آن سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که حسن زودگذر است و نباید به وفای آن اعتماد کرد. همچنین، شاعر به قدرت و اقتدار حسن اشاره می‌کند و از ناپایداری دنیا و زیبایی‌های آن سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق و انتزاعی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۳۲۷ - ای قامت تو جلوه ده شیوه‌های حسن

ای قامت تو جلوه ده شیوه‌های حسن
در هر کرشمهٔ تو نهان صد ادای حسن ۱

خواهی بدار و خواه بکش ، ناپسند نیست
مستحسن است‌هر چه بود اقتضای حسن ۲

سلطان حسن هر چه کند حکم حکم اوست
بگذار کار حسن به تدبیر و رای حسن ۳

این حسن پنج روز به یوسف وفا نکرد
زنهار اعتماد مکن بر وفای حسن ۴

دانی که گل ز باغ چرا زود می‌رود
یعنی که اندکیست زمان بقای حسن ۵

گویی بزن که حال جهان برقرار نیست
حالا که در رکاب مراد است پای حسن ۶

وحشی من و گدایی خوبان که این گروه
سلطان عالمند ز فر همای حسن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۸
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۲۶ - من اگر این بار رفتم، رفتم آزارم مکن
گوهر بعدی:غزل ۳۲۸ - مکن مکن لب مارا به شکوه باز مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.