هوش مصنوعی: شاعر از بخشش و فداکاری خود برای رفع تشنگی دیگری سخن می‌گوید و بیان می‌کند که تمام آنچه داشته را به فرد نیازمند تقدیم کرده است.
رده سنی: 12+ متن دارای مفاهیم اخلاقی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.

شمارهٔ ۸۴ - سقا

با مه سقا من لب تشنه دوش آویختم
هر چه با خود داشتم در کاسه او ریختم ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۸۳ - ترکش دوز
گوهر بعدی:شمارهٔ ۸۵ - سرابان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.