هوش مصنوعی: شاعر از خلق خود از خاک و تبدیل آن به وجودی جدید سخن می‌گوید، سپس به نماز و قالب‌گیری دوباره اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد.

شمارهٔ ۲۱۰ - خشت ریز

خشت ریز امرد که زو خاک وجودم بیختم
رفتم و نم کردم و در قالب او ریختم ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۰۹ - باغبان
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۱۱ - نجار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.