هوش مصنوعی: شاعر به معشوق خود می‌گوید که رنگ پریده‌اش به خاطر اوست و معشوق با کنایه پاسخ می‌دهد.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و کنایه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شمارهٔ ۲۷۱ - کوکناری

گفتمش با شوخ کوکناری رخم از توست زرد
دامن خود برکفم داد و سخن را صاف کرد ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۷۰ - کرباس جلاب
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۷۲ - کاردگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.